Logo Stiel
Industrieel Erfgoed in Leiden

STIEL

STIELZ 2013 - nummer 3 - september

STIELZ 2013 - nummer 3 - september

stielz2013 3

Inhoud van dit nummer:
pagina 3   Leiden investeert in cultuursector
pagina 5   Column Henk Budel
pagina 6   Nieuw leven in de Meelfabriek
pagina 7   Aardewerk Groeneveldt gesloopt
pagina 11   Rubriek Monument: Erfgoed aan zee
pagina 14   Steenstraat 10-12

Redactioneel

De stad Leiden

Stef Bos zong ooit eens over zijn woonplaats Antwerpen: “Ik houd van mijn stad,ik haat van mijn stad.” Mooier kan je het bijna niet zeggen, want ook haat verraadt een diepe liefde. Ik hoorde het liedje terug in een commercial waarin een kaasproduct uit onze hoofdstad wordt aangeprezen. Ooit had ik het plan de melodie te gebruiken voor een eigen tekst over Leiden, maar daar is het nooit van gekomen.

Leiden is vanaf het allereerste moment dat ik hier woon een grote liefde van mij. Iedereen die bij ons op bezoek kwam kreeg een stadswandeling aangeboden. Ik las me in op de pareltjes (De Waag, Schouwburg, Burcht, Gerecht) en kocht al snel het boekje over alle hofjes. Het bezoek was ook snel verkocht, wat een mooie stad. Maar Leiden heeft ook iets chagrijnigs, iets bots, iets ruws. De vorige keer stipte ik de “wateroorlog” al aan, waarin ook maar even evenementen in de stad ter discussie werden gesteld. Alsof er geen 120.000 mensen hier wonen, ik reken de buurgemeenten niet mee. Bij de opknapbeurt van de Hooglandse Kerkgracht, een van de mooiste stukjes in Leiden, is de eis gesteld (en die is ook gehonoreerd) dat er geen bankjes geplaatst mogen worden, want er zou eens een dakloze op kunnen gaan zitten. En in het parkeerdebat duikt de term “vreemdparkeerders” op, dat zijn mensen die legaal hun auto ergens neerzetten waar je niet hoeft te betalen. Blijkbaar kan je in Leiden onbeschaamd voor je eigenbelang gaan. Daarom haat ik de stad.

Leiden is een schitterde mix van diverse functies. De relatieve grote binnenstad huisvest veel inwoners, vooral in de categorie 0-30 jaar. Er werken ook veel mensen en er komen ook toeristen, hoewel dat er te weinig zijn. Die moeten allemaal worden bediend en dat vereist dat belangen worden afgewogen. Dat je over je eigen belang (of je schaduw) moet durven heenstappen. Dat je met de stad verder wil. Ik hou van Leiden omdat het juist zoveel heeft te bieden.

Deze zomer was ik voor het eerst in Venetië, waar bewoners wegtrekken en de stad alleen nog toeristen bedient. Ik voelde me er niet thuis.

Gerard van Hees

Leiden investeert in cultuursector
Cultuur blijft Leiden bezighouden. Dit najaar is een nieuwe erfgoednota te verwachten, waaraan een uitgebreide inspraakronde vooraf is gegaan. Dichtbij zijn ook de plannen voor restauratie en uitbereiding van Museum De Lakenhal.Wethouder Jan-Jaap de Haan: “Leiden blijft investeren in haar cultuursector.”

Nieuw leven in de Meelfabriek
De plannen voor herontwikkeling van de Leidse Meelfabriek liggen gereed. In de aanloop naar een tweede leven voor dit rijksmonument worden thans de mogelijkheden onderzocht voor tijdelijke kantoorruimten, evenementen en festivals, horeca-activiteiten en openstelling van het terrein. Nieuw leven dus in het complex van de Meelfabriek.

Aardewerk Groeneveldt gesloopt
Woensdag 12 juni is Aardewerkfabriek Groeneveldt in de Dobbewijk van Voorschoten onverwachts gesloopt. De huidige eigenaar zou verval van de fabriek vrezen en gaf daarom opdracht tot afbraak. Met het gebouw van Pieter Groeneveldt verdween de laatste herinnering aan kunstzinnige ondernemers in Voorschoten zoals het Paapje van Hans Polak en de handweverij van Cornelis Moser. Het in 1941 door de architect Brusse ontworpen gebouw vertegenwoordigde in Voorschoten de vooroorlogse architectuurstroming ‘Nieuwe Zakelijkheid’.

Monumentaal kantoorgebouw in Breda
Badplaatsen veranderen snel van aanzien. Dat is niet alleen het gevolg van ophoging van de kust voor een betere beveiliging tegen de zee, ook worden gebouwen relatief snel vervangen. De fraai ogende villa’s, met veranda’s en koepeltjes, loggia’s en balkons in de stijl van omstreeks 1900, moeten vaak plaatsmaken voor appartementengebouwen. De zogeheten  badplaatsarchitectuur, waar kuststadjes zich graag op beroemen, is op de terugtocht. Maar Noordwijk aan Zee wil terug naar die architectuurstijl, die voor deze gelegenheid de Noordwijkse stijl
is genoemd.

Steenstraat 10-12
Van twee bedrijven naar één: de vele gedaanten van Steenstraat 10-12. Het enige echte oude pand in het rijtje. Het op de begane grond verheelde winkelwoonhuis fungeerde ruim een halve eeuw als ambachtelijke slagerij.

© Stichting Industrieel Erfgoed Leiden